Jeśli borykają się Państwo z długami, które „ciągną” się latami i mimo starań, pomocy rodziny i wielu wyrzeczeń nie jesteście w stanie spłacić wierzycieli, ten wpis i kilka kolejnych są dla Was.

Już niedługo – 24 marca 2020 roku wchodzi w życie nowelizacja Prawa Upadłościowego, która wprowadza zmiany również w upadłościach konsumenckich. Nadchodzące zmiany zostaną przedstawione w kolejnych postach. Natomiast dziś dowiedzą się Państwo czym jest „Niewypłacalność” będąca warunkiem ogłoszenia upadłości konsumenckiej.

Ze stanem niewypłacalności mamy do czynienia, gdy dłużnik nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, czyli nie jest w stanie spłacać terminowo swoich długów. Nie chodzi tutaj o pewne chwilowe problemy finansowe i spóźnienie się np. jedną ratą kredytu.

Duża liczba zobowiązań (kredytów, pożyczek, zaległości czynszowych) nie powoduje automatycznie niewypłacalności, jeżeli dłużnik jest w stanie na bieżąco je regulować, choćby przewyższały wartość jego majątku.
Z drugiej strony nie wykonywanie zobowiązań nawet o niewielkiej wartości oznacza niewypłacalność. Dla określenia stanu niewypłacalności bez znaczenia jest przyczyna nie wykonywania zobowiązań. Niewypłacalność istnieje nie tylko, gdy dłużnik nie ma środków, lecz także wtedy, gdy dłużnik nie wykonuje zobowiązań z innych przyczyn.

Postępowanie upadłościowe w stosunku do konsumenta prowadzi się także wtedy, gdy ma tylko jednego wierzyciela.

Artykuł UPADŁOŚĆ KONSUMENCKA pochodzi z serwisu MARTA TYRKA.

Zwrotu jakich kosztów może żądać poszkodowany od ubezpieczyciela lub od sprawcy szkody?

Katalog jest otwarty, przepisy nie przewidują szczególnych ograniczeń.
Przykładowo poszkodowany może żądać zwrotu kosztów pobytu w szpitalu, konsultacji lekarskich, dodatkowej pomocy pielęgniarskiej, a nawet równowartości kosztów opieki sprawowanej przez nieodpłatnie przez rodzinę, wydatków na lekarstwa, kosztów dojazdów poszkodowanego a nawet jego bliskich do domu/do szpitala/na zabieg, kosztów odpowiedniego odżywiania się.

Możliwe jest dochodzenie wypłaty pieniędzy również na przyszłe wydatki – jednorazowo np. na wykonanie zabiegu medycznego/estetycznego, zakup sprzętu rehabilitacyjnego lub okresowo w postaci renty np. na stałe leczenie, stałą rehabilitację, stale przyjmowane leki, zaopatrzenie ortopedyczne.

W związku z tym, że Kancelaria do każdej sprawy podchodzi indywidualnie, na podstawie szczegółowego wywiadu z Klientem oraz analizy aktualnych wyroków w podobnych sprawach, przyjmując sprawę opracowujemy strategię działania i dochodzimy nie tylko odszkodowania, ale wszystkich możliwych roszczeń.

#odszkodowanie #zadośćuczynienie #dochodzenieodszkodowań #szczecin #kosztyleczenia

Artykuł ZADOŚĆUCZYNIENIE TO NIE WSZYSTKO! pochodzi z serwisu MARTA TYRKA.

Czy koronawirus może być uznany za siłę wyższą? Czy w każdym przypadku „usprawiedliwi” niewykonanie umowy?

W żadnym przepisie prawa nie znajdą Państwo definicji siły wyższej, nie mniej jednak pojęcie to funkcjonuje w przepisach, orzeczeniach sądów oraz często jest definiowane w umowach, w których strony wprowadzają klauzulę siły wyższej.

Czym jest siła wyższa – w skrócie: przyczyną zewnętrzną, nadzwyczajną. Działanie siły wyższej musi być nieuchronne, nadzwyczajne i niemożliwe do przewidzenia. W doktrynie i orzecznictwie za siłę wyższą uważa się takie zdarzenie pochodzące z zewnątrz, które ma charakter nadzwyczajny (nie da się go przewidzieć), a którego skutkom nie można zapobiec nawet przy zachowaniu najwyższej staranności.

Strony zawierając umowę mogą wprowadzić klauzulę siły wyższej, w której wskażą przykłady zdarzeń uznawanych za siłę wyższą oraz postanowią, że nie będą ponosić odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy w przypadku zaistnienia siły wyższej.

Zwolnienie od odpowiedzialności będzie możliwe, jeżeli uda się wykazać, że niewykonanie umowy jest wynikiem działania siły wyższej, która wystąpiła po zawarciu umowy.

Brak zawarcia w umowie zapisu o „sile wyższej” nie oznacza, iż strony umowy nie mogą powoływać się na tę klauzulę w szczególnych sytuacjach.
Zgodnie z ogólną zasadą prawa cywilnego dotyczącą odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy strona może uwolnić się od odpowiedzialności, jeżeli wykaże, że zaistniały przyczyny zewnętrzne, niezależne od niej, którym nie zawiniła i że właśnie z tych przyczyn nie było możliwe wykonanie umowy.

Samo wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności nie zwalnia automatycznie z obowiązku wykonania umowy. Co do zasady sam fakt epidemii koronawirusa może być traktowany jako zdarzenie o charakterze siły wyższej.
Co w razie sporu sądowego będzie badał sąd? Już teraz wskazać można, że sąd będzie rozpatrywał m.in.:

– chwilę zawarcia umowy (czy umowa została zawarta już po pojawieniu się sygnałów o problemach w Chinach, czy po pojawieniu się pierwszych przypadków w Polsce, czy po wprowadzeniu stanu epidemii). Jeżeli umowę zawarto już po pojawieniu się sygnałów o zakażeniach w Chinach, powoływanie się na siłę wyższą – koronawirus, może zostać uznane za nieskuteczne
– czy niewykonanie umowy jest wynikiem epidemii koronawirusa,
– czy strona mogła mimo wszystko wykonać umowę przy dochowaniu należytej staranności.

Choć koronawirus wywołuje z pewnością (i jeszcze wywoła) wiele komplikacji przy wykonywaniu umów, to jednak każdy przypadek niewykonania umowy z powołaniem się na koronawirusa będzie badany indywidualnie. W większości wypadków z pewnością będzie to okoliczność uwalniająca z odpowiedzialności za np. przekroczenie terminu.

Artykuł KORONAWIRUS A SIŁA WYŻSZA pochodzi z serwisu MARTA TYRKA.

Aby ugoda mediacyjna mogła być traktowana jak „prawdziwy wyrok” musi zostać zatwierdzona przez sąd, co oznacza, że co najmniej jedna ze stron tej ugody musi złożyć wniosek do sądu o jej zatwierdzenie.

Ugodę przed mediatorem można zawrzeć jeszcze przed wszczęciem sprawy sądowej. Wniosek o zatwierdzenie takiej ugody nie podlega opłacie sądowej. Jeżeli mediacja przedsądowa nie zakończy się ugodą, to decydując się na wszczęcie sprawy przed sądem, powód może liczyć na obniżenie opłaty sądowej nawet o 400 zł.

Ugodę mediacyjną można zawrzeć także w trakcie trwającego postępowania w sądzie. Jeżeli sprawa toczy się już przed sądem to najkorzystniejsze finansowo jest zawarcie ugody jeszcze przed pierwszą rozprawą, gdyż sąd zwraca w takim przypadku całą opłatę sądową od pozwu. Zawarcie ugody już po pierwszej rozprawie gwarantuje zwrot trzech czwartych opłaty sądowej.

Czy na podstawie ugody mediacyjnej można wszcząć egzekucję? W przypadku uchylania się od dobrowolnego wykonania ugody możliwe jest złożenie wniosku o wszczęcie egzekucji przez komornika na podstawie ugody mediacyjnej zatwierdzonej przez sąd. Ugoda zawarta przed mediatorem, którą zatwierdzono przez nadanie jej klauzuli wykonalności jest tzw. tytułem wykonawczym.

W związku z tym, że radca prawny Marta Tyrka jest również stałym mediatorem sądowym wpisanym na listę stałych mediatorów prowadzoną przez Prezesa Sądu Okręgowego w Szczecinie możliwe jest przeprowadzenie mediacji w Kancelarii i zawarcie ugody mediacyjnej przed Marta Tyrką.

Artykuł UGODA ZAMIAST WYROKU pochodzi z serwisu MARTA TYRKA.

Wszystkie rozprawy, które miały odbyć się w marcu zostały odwołane. Na tę chwilę w kilku sprawach prowadzonych przez Kancelarię nowe terminy rozpraw zostały wyznaczone na koniec kwietnia oraz na maj i czerwiec. Nie można wykluczyć, że rozprawy przeniesione na kwiecień zostaną odwołane ponownie.

Kancelaria Radcy Prawnego Marta Tyrka świadczy pomoc prawna jak do tej pory,przy czym osobiste spotkania z Klientami zostały tymczasowo zawieszone. Na szczęście z powodzeniem korzystamy z dotychczasowych form kontaktu z Klientami na odległość – e-maile, telefon, konferencje wideo. Nowych Klientów również zachęcamy do tej formy kontaktu, która sprawdzała się również przed sytuacją z koronawirusem.

Tradycyjne zajęcia w ZPSB Wydział Przedsiębiorczości w Stargardzie zostały zawieszone na rzecz nauczania zdalnego poprzez platformę e-learningową, która daje duży wachlarz form przekazywania wiedzy studentom nawet w tak wyjątkowych okolicznościach.

W trosce o nasze wspólne bezpieczeństwo, a zwłaszcza osób w grupie ryzyka, pozostańmy w domach. Dbajmy o siebie i naszych najbliższych.

Artykuł KORONAWIRUS pochodzi z serwisu MARTA TYRKA.

Zapewne wielu z Państwa zastanawiało się, jaka jest różnica pomiędzy zawodem radcy prawnego a adwokata.

Wykonywanie zawodu radcy prawnego reguluje ustawa z dnia 06 lipca 1982 r. o radcach prawnych. Zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy zawód radcy prawnego polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami.

Z kolei wykonywanie zawodu adwokata reguluje ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, w której art. 4 ust. 1 stanowi, że zawód adwokata polega na świadczeniu pomocy prawnej, a w szczególności na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami.

Z powyższych przepisów jasno wynika, że zarówno radca prawny, jak i adwokat świadczą pomoc prawną, o takim samym zakresie.

Jeszcze do niedawna zasadnicza różnica pomiędzy tymi dwoma zawodami polegała na tym, że radca prawny nie mógł występować jako obrońca w sprawach karnych i karnoskarbowych. Z dniem 01 lipca 2015 r. radcowie prawni uzyskali prawo do występowania w sprawach karnych oraz karnoskarbowych jako obrońcy, a zatem obecnie nie ma już żadnej różnicy pomiędzy tymi zawodami pod względem uprawnień zawodowych.

Jakimi sprawami mogą zajmować się radcowie prawni i adwokaci? W dużym skrócie można powiedzieć, że wszystkimi, które wymagają wiedzy prawniczej. W dzisiejszych czasach w zasadzie każda sfera naszego życia prywatnego lub zawodowego regulowana jest przez przepisy prawne i pomoc radcy prawnego (lub adwokata) przyda się między innymi w:
– sprawie cywilnej np. sprawie o odszkodowanie, podział majątku, rozwód lub separację, alimenty, zachowek, dział spadku, zniesienie współwłasności
– sprawie gospodarczej np. sprawie o zapłatę zaległych faktur, sprawie przeciwko członkom zarządu sp. z o.o., gdy egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna
– sprawie o wydanie europejskiego nakazu zapłaty, gdy nasz zagraniczny kontrahent uchyla się od zapłaty
– sprawie zgłoszenia wierzytelności, gdy została ogłoszona upadłość naszego kontrahenta
– sprawie administracyjnej np. sprawie o zajęcie pasa ruchu drogowego, sprawie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, pozwolenia na budowę
– sprawie zarejestrowania spółki w KRS, wprowadzenia zmian do KRS
– sprawie założenia księgi wieczystej, dokonania wpisu w księdze wieczystej

Na koniec warto wspomnieć, że mimo zatarcia się granic w zakresie prowadzonych spraw, radcowie prawni i adwokaci występują w odmiennych strojach urzędowych zwanych togami. Każdy radca prawny reprezentując swojego klienta w sądzie ubrany jest w togę z ciemnoniebieskim żabotem, natomiast adwokat z zielonym.

Artykuł RADCA PRAWNY A ADWOKAT pochodzi z serwisu MARTA TYRKA.